Hoe Marokkaanse, Turkse en Nederlandse moeders problemen bij hun kinderen herkennen.

Bij kinderen uit gezinnen met een migratieachtergrond worden emotionele problemen en gedragsproblemen minder vaak herkend door hun ouders. Dat is een van de mogelijke factoren die bijdragen aan de ondervertegenwoordiging van deze kinderen in de jeugdhulpverlening. Dit onderzoek richt zich daarom op het verder exploreren van processen die mogelijk ten grondslag liggen aan het herkennen van problemen, vanuit het perspectief van moeders met en zonder migratieachtergrond. Ook is onderzocht en in kaart gebracht hoe deze moeders probleemsignalen identificeren, hoe ze problematische emoties en gedragingen percipiëren en hoe ze de problemen van hun kinderen delen met anderen. Er zijn 46 semigestructureerde interviews gehouden met laag- en hoogopgeleide moeders met een Marokkaanse, Turkse en Nederlandse achtergrond, waarbij thematische analyses zijn uitgevoerd. Moeders met een Marokkaanse, Turkse en Nederlandse achtergrond bleken op een zeer vergelijkbare manier probleemsignalen te identificeren bij hun kind, evenals zeer vergelijkbare percepties te hebben van problematische emoties en gedragingen van hun kinderen. Bovendien gebruikten de moeders vergelijkbare kaders om de problematische aard van de emoties en het gedrag van kinderen te verifiëren. Verschillen tussen moeders met en zonder migratieachtergrond werden gevonden in zorgen die moeders uitten over een aantal specifieke gedragingen van kinderen, waaronder het belang van respectvol gedrag jegens ouders en ouderen, de keuze van vrienden en het belang van goede schoolprestaties. Ook kwamen verschillen naar voren tussen beide groepen moeders in perspectieven op de ontwikkeling van kinderen, en de manier waarop zij gebruikmaken van hun sociale netwerk om over hun bezorgdheid over hun kinderen te praten.
Trefwoorden: herkenning van problemen door ouders, emotionele problemen, gedragsproblemen, migratieachtergrond, opleidingsniveau.