Democratie op een kruispunt van wegen

Om de zoveel tijd wordt – ook in Nederland – de noodklok geluid over de staat van de democratie. Gewezen wordt op verlies aan vertrouwen bij burgers, dalende opkomsten bij verkiezingen of gebrekkig leiderschap bij een overdaad aan ‘gedoe’ tussen of binnen (50PLUS) politieke partijen. Vaak heeft het in dat kader weinig zin om te wijzen op indicatoren die erop lijken te duiden dat het nu ook weer niet zo dramatisch gesteld is (opkomstpercentages lijken zich de afgelopen verkiezingen bijvoorbeeld redelijk te hebben gestabiliseerd). Het beeld dat ‘er iets mis is’ is daarvoor te hardnekkig.
Hoewel er voldoende reden is om te twijfelen aan al te sterke doembeelden, is het Nederlandse bestel de afgelopen decennia opgezadeld met een probleem dat niet nog veel langer te ontkennen valt: ons politieke systeem lijkt steeds slechter te passen bij onze politieke cultuur.