De assessment procedure voor buitenlandse artsen: een balans na 7 jaar

Doelstelling: in 2001 werd het ministerie van VWS vanwege de motie Hermann in de Tweede Kamer gedwongen om de verantwoordelijkheid te nemen voor aanvullende scholing voor buitenlandse artsen (van buiten de EER). Het ministerie van VWS en de 8 medische faculteiten werkten gedurende bijna 5 jaar samen ten einde een assessment procedure voor buitenlandse artsen te ontwikkelen. De nieuwe procedure trad in december 2005 in werking.
Resultaten: Op grond van de toelatingen van buitenlandse artsen tot medische
opleidingen voor en na de invoering van de assessment procedure is een vergelijking gemaakt. Gebleken is dat na de invoering van de assessment procedure een groot aantal buitenlandse artsen niet deelneemt aan de assessment. Van degenen die wel deelnemen aan de assessment is inschrijving voor aanvullende medische opleidingen
beperkt. De achterliggende redenen voor de geringe doorstroom zijn kwestieus. Na 7 jaar ervaring te hebben opgedaan met de assessment procedure kan vastgesteld worden dat de bereikte resultaten haaks staan op de intentie achter de motie Hermann van de Tweede Kamer.
Discussie: Na zeven jaar ervaring met de assessment procedure is het aantal
kinderziekten rondom de procedure nog niet overwonnen. De
voorbereidingsmogelijkheden op de AKV-toets zijn nog steeds niet structureel
geregeld. Een fors aantal buitenlandse artsen neemt niet deel aan de (AKV van de)
assessment procedure. Daarnaast valt een aantal deelnemers af tijdens of na afsluiting
van de assessment procedure. Het presenteren van de Nederlandse assessment
procedure als een voorbeeld dat navolging verdient in andere EER-landen is
vooralsnog prematuur.
* Met dank aan prof. dr. J.R.E. Haalboom (UMC Utrecht), Prof. dDoelstelling: in 2001 werd het ministerie van VWS vanwege de motie Hermann in de
Tweede Kamer gedwongen om de verantwoordelijkheid te nemen voor aanvullende
scholing voor buitenlandse artsen (van buiten de EER). Het ministerie van VWS en de
8 medische faculteiten werkten gedurende bijna 5 jaar samen ten einde een
assessment procedure voor buitenlandse artsen te ontwikkelen. De nieuwe procedure
trad in december 2005 in werking.
Resultaten: Op grond van de toelatingen van buitenlandse artsen tot medische
opleidingen voor en na de invoering van de assessment procedure is een vergelijking
gemaakt. Gebleken is dat na de invoering van de assessment procedure een groot
aantal buitenlandse artsen niet deelneemt aan de assessment. Van degenen die wel
deelnemen aan de assessment is inschrijving voor aanvullende medische opleidingen
beperkt. De achterliggende redenen voor de geringe doorstroom zijn kwestieus. Na 7
jaar ervaring te hebben opgedaan met de assessment procedure kan vastgesteld
worden dat de bereikte resultaten haaks staan op de intentie achter de motie Hermann
van de Tweede Kamer.
Discussie: Na zeven jaar ervaring met de assessment procedure is het aantal
kinderziekten rondom de procedure nog niet overwonnen. De
voorbereidingsmogelijkheden op de AKV-toets zijn nog steeds niet structureel
geregeld. Een fors aantal buitenlandse artsen neemt niet deel aan de (AKV van de) assessment procedure. Daarnaast valt een aantal deelnemers af tijdens of na afsluiting van de assessment procedure. Het presenteren van de Nederlandse assessment procedure als een voorbeeld dat navolging verdient in andere EER-landen is vooralsnog prematuur.